Wepage  | صفحه ماWepage  | صفحه ما


امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

[-]
کلمات کلیدی
دل حرف

حرف دل
#11
مردِ مغرور دوست داشتنی ام!
این زمستان،
این سوزِ دلچسب
و این هوای نوبرانه
تنها کنار تو با یک فنجان چای گرم میچسبد!
که بنشینیم کنار شومینه...
و از پشت پنجره هوای زمستان را تماشا کنیم...
تو برایم مولانا بخوانی
"ای که در باغ رخش ره بردی
گل تازه به زمستان بستان"
من وجودم لبریز شود از تو...
آسمان ذوق کند...
برف ببارد..
ما بوسه بکاریم ..
و دنیا بالای سقفِ خانه ای
که آدم هایش ماییم
آهنگ عشق بنوازد
ما برقصیم ...
و یکی شویم
در آغوش هم!
پاسخ
سپاس شده توسط: FARZIN
#12
گاهی وجود یک مرد
آنقدر گرم عمل میکند
که یک زمستان
با تمام برف هایش
روی یک زن هیچ تاثیری ندارد ...
گاهی لازم است فقط
"مرد" باشید

?
پاسخ
سپاس شده توسط: FARZIN
#13
گاهی وقتا لازمه زمین بخوری.
تا ببینی کیا پشتتن.
کیا میرن.
کیا همه جوره میمونن!
گاهی لازمه جوری زمین بخوری که زخمی بشی زخماتو باز بذاری ببینی کیا نمک میباشن کیا مرحم میذارن کیا باتو هم دردن کیاهم خود دردن!
هیچوقت تا زخمی نشی نمیتونی بفهمی کی چه رفتاری میکنه!
دست یه کسایی نمک میبینی که روشون قسم میخوردی و یه کسایی مرحم میذارن روزخمات که اصلا یادشون نبودی!
انقد مات و مبهوت رفتارای اونا میمونی که کلا یادت میره زمین خوردی.
و اونجا تازه می فهمی که نبایدبه بعضی ها بیشتر ازلیاقتشون بها میدادی...
پاسخ
سپاس شده توسط: FARZIN
#14
مهربان ترين قسمتِ زندگيِ هر شخصي؛
زماني ست كه آنكسي را كه دوست دارد، دوستش بدارد!
منظورم را ميفهمي؟
اينكه كسي باشد كه تو را آنطور كه دلت مي خواهد دوست بدارد، مي شود مهربان ترين قسمتِ زندگيِ تو.. نسبت به تمامِ مسائل خوش بين مي شوي، لبخند ميزني، ايده مي دهي، فكرت باز ميشود و حتا ديگر نسبت به مسائلي كه دلت را ميزد واكنش نشان نميدهي!
در دوست داشتن، نيروي عجيبي نهفته است.
اين را وقتي كه تو را خيلي دوست داشتم فهميدم!

?
پاسخ
سپاس شده توسط:
#15
برفِ زمستان هم
به گرماي آغوشت دلگرم شد !

مي ترسم از
چشـمِ شورِ روزگار ...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#16
شنیده ام می‌گویند :
((علاقه و تلاش شرط رسیدن به هر هدفیست))
پس چرا من با این‌ همه علاقه به تو
این همه دویدن و دل به دریا زدن
تلاش و جنگیدن های پی در پی
هرگز به هدف بزرگ زندگی ام ، تو ، نرسیده ام؟؟؟
پاسخ
سپاس شده توسط:
#17
?
به ماندن آدم ها اصرار نکنید!
چون عشقتان لوس میشود
چون غرورتان لکه دار میشود
چون آنها یاد خواهند گرفت به تمام خواسته هایشان در ازای نرفتن جامه عمل بپوشانند!
آدم های ماندنی اصلا به رفتن فکر نمیکنند،
به خودتان دروغ نگویید
شما بدونِ رفتنی ها هم زندگی را ادامه خواهید داد، فقط کمی سخت تر...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#18
از چی می‌ترسی ؟ از جای پاهات رو برف ؟
می‌ترسی بفهمن کجا بودی و کجا میری ؟
نترس ، صبح که آفتاب بزنه همه برف‌ها آب
میشن ، همه جای پاها پاک میشن ...!
از جای پاهات رو دل ها بترس ! گرمای
آفتاب که چیزی نیست ، گرمای جهنم هم ،
نمی‌تونه پاکشون کنه ...!
پاسخ
سپاس شده توسط:
#19
می دانی قشنگیِ عشق به دست نیافتنی بودنش است.
اینکه در ذهنت معشوقی خاص خلق می کنی
یک آدم منحصر به فرد
کسی که با او اوج لذت و آرامش را تجربه می کنی
هرگز آزارت نمی دهد
همیشه کنارت می ماند.
اما وقتی همین دست نیافتنی را به دست می آوری
تازه داستان شروع می شود.
برخوردِ خصوصیات فردی تو با خصوصیات فردی او؛
توقع وسط می آید ، منیّت، حس مالکیت، شک؛
می بینی این آدمِ واقعیِ جلوی رویت، آن معشوقِ تخیلاتت نیست
دلگیر می شوی
سعی می کنی تغییرش بدهی به آن شکلی که دوست داشتی، درگیر می شوی اما نمیشود، دلسرد می شوی...
مدتی کجدار مریز می گذرانی
می دانی دیگر در این رابطه خوشحال نیستی اما
حالا دیگر کندن سخت شده، چون دچار عادت شده ای... که البته خودت به آن می گویی دلبستگی، دوست داشتن...
تنهایی سخت است
پذیرشِ اینکه انتخابت غلط بوده سخت تر...
مستاصل می شوی، درگیرتر می شوی
دیگر نه حس خوبی می گیری، نه حس خوبی می دهی؛
خسته می شوی، طرف مقابلت را هم خسته می کنی...
رفتارهایی می کنی که قبلتر ها از خودت بعید می دانستی...
آخر یک روز با برچسب هایی که از طرف مقابلت خورده ای ترک می شوی....
مینشینی یک گوشه
برمی گردی به روزهای اول
دقیقا روزی که فهمیدی این آدم آدمِ تو نیست؛
می بینی همه کار برای این رابطه کرده ای جز یک کار:
باید به موقع رها می کردی
پاسخ
سپاس شده توسط:
#20
مراقب آدمهایی باشید که پا به پای شما آمدن را بلدند
برای همه کوه غرورند و برای شما احساسی ترین آدم ممکن می شوند
کسی که حال بدتان را از عوض شدن حالت چشمانتان میفهمد و تمام دغدغه اش خوب شدن شماست
این آدمها رفتن بلد نیستند
حتی وقتی تلخی ببینند ذره ذره آب شدن کنارتان را به رفتن ترجیح می‌دهند
اگر زخمی شدید و خواستید آدم قبل نباشید و سرد وسنگی شوید با همه
با این آدمها مثل خودشان باشید
چون اینها مظلوم ترین آدم زندگی هستند که برای همه مرهم بودند ولی آنها به محض خوب شدن یادشان رفت زخم هایشان به دستهای چه کسی خوب شد
و به راحتی رهایشان کردند...
پاسخ
سپاس شده توسط:


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان