Wepage  | صفحه ماWepage  | صفحه ما


امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

[-]
کلمات کلیدی
جَدید خواهم قَلبی ساخت

قَلبی جَدید خواهم ساخت
#11
بزار خیلی راحت بهت بگم،
ته همه‌ی رابطه‌های عاشقانه تنهاییه و یه عالم خاطره، یه عالم خیابون، یه عالم یادگاری و یه عالم حرف و صدا و یه عالم آهنگ که تورو یاد ِ کلی روزای ِ خوب که دیگه برنمیگردن میندازه!
کلی پیام و کلی عکس،
حالا جاش رو داده به یه بلاک ساده!
بدتر از اون اینه که تو این رابطه‌ی عاشقانه اونی که ببازه تو باشی ،اونی که فراموش میکنه اون...
مثلا فکر کن قرار بعدیش را با آدم ِ جدیدی که اصلا شبیه تو نیست درهمان کافه میگذارد که چند ماه پیش روبه‌روی تو نشسته بود و به چشمانت نگاه میکردو از عشق میگفت !
ته ِ همه‌ی رابطه‌های ِ عاشقانه یه بازنده وجود داره و یه آدمه فراموشکار که تا همین چند وقته پیش حتی شب بخیر به تو گفتن رو فراموش نمیکرد
پاسخ
سپاس شده توسط: Shiva ، !!!SHAHIN!!!
#12
تابستان از راه رسیده است....
رفیق اصلا فکر خوبی نیست که بنشینی گوشه ای و به روزهای گذشته و تابستان پارسال و آدم یا آدم هایی که دیگر با تو نیستند فکر کنی.
یا بگویی اگر فلانی بود یا فلانی میماند این تابستان خیلی خوش میگذشت.
تو دوستانی داری که پایه ی دیوانه بازی هایت هستند...پایه ی شبگردی ها و سینما رفتن هایت.
پایه ی پیاده روی کردن های بی هدف و یخمک خوردن در خیابان!
تو خودت را داری و میتوانی بی وقفه لذت ببری از زندگی.
خوشحال بودنت را وابسته ندان به افرادی که نیستند.
از بودن با آدم هایی که هستند و تو را دوست دارند لذت ببر.
تابستان ،فصل شل و ول بودن است!
وا بده از غم و غصه هایت...
خورشید آنقدر رقصیده که داغ کرده! تو چرا نشسته ای؟!
شاید این تابستان ، فصل بازگشت به روزهای خوبت باشد.

#علی_سلطانی
پاسخ
سپاس شده توسط: Shiva ، !!!SHAHIN!!!
#13
?يك وقت هايى بايد خودت را به بيخيالى بزنى؛
بيخيال تمام آدم هايى كه دوستت ندارند، بيخيال تمام كارهايى كه ميخواستى بشود، ولى نشد ..
بيخيال هركس كه امروز وارد زندگيت شد و فردا رفت ..
بيخيال تلاش هاى بى نتيجه ات،
دوست داشتن هاى بى ثمرت،
وقتى كسى دوستت ندارد اصرار نكن،
وقتى كسى برايت وقت ندارد، خودت را به زور در برنامه هايش جا نده ..
زندگى همين است ؛
شايد تو براى همه وقت بگذارى، ولى قرار نيست همه دوستت داشته باشند و برايت وقت داشته باشند؛
شايد بهانه هايشان براى فرار تو را قانع نكند، گاهى فقط بايد لبخند بزنى و رد شوى،
بگذار فكر كنند نفهميدى...
پاسخ
سپاس شده توسط: !!!SHAHIN!!! ، Shiva
#14
اصرار نکن بعضی وقت‌ها
انقدر پافشاری نکن
برای داشتن یک سری چیزها، برای ماندن در زندگی یک سری آدم‌ها، حتی ماندن در دل یک نفر اصرار نکن که بمانی، نگذار پای رفتنت از جایی که نمی‌خواهند تو را لنگ بشود، نگذار دلت اسیر چیزی بشود که خواستنی نیست، حس کردی اضافه‌ای برو، حس کردی اصرارهایت فایده‌ای ندارد برو، اگر قدر تو را نمیدانند برو، برو که بعدا تنها نمانی و پشیمان بشوی، نمانی و بسوزی،نمانی و ارزش تو بشود همین یک جمله که "به من چه؟منت نگذار خودت خواستی،میخواستی بروی"
کسی اگر بخواهد، به اصرار و التماس و خواهش نگاه نمی‌کند، میخواهد
وقتی که میبینی گوشها کر میشوند برای نشنیدن اصرارهایت،برو...
فرصت نده به آدم‌هایی که تو را نمیفهمند،برو...
میدانی بعضی چیزها گفتنی نیست،باید فهمیدشان!
اجازه نده کار به جاهای باریک برسد، به جایی که نه پای برگشت باشد و نه دل رفتن!
پس نمان برای کسی که ارزش تو را نمیفهمد!...

#محمد_خسروابادی
پاسخ
سپاس شده توسط: !!!SHAHIN!!! ، Shiva
#15
یک روزی برمیگردند
یک روزی برمیگردند همه‌ی ان آدم‌هایی که برای رفتن عجله داشتند، همان‌هایی که یک روزی در گذشته، شما را تنها گذاشتند و رفتند،برمیگردند!
یک روزی که در بهترین حالت ممکن زندگیتان هستید، نه دیگر از رفتنش غصه میخورید، نه ناراحت نماندنش هستید،درست وسط دل خوشی‌هایتان سر و کله‌اش پیدا میشود!
در ابتدا شوکه میشوید از برگشتنش،و او همان لحظه شروع میکند از اتفاق‌هایی که بعد از رفتنش برایش افتاده حرف میزند، از بدبیاری‌هایش، از اینکه او هم یک نفر در زندگی‌اش آمد که تنهایش گذاشت، و شما بی توجه به حرف‌هایش فقط نگاهش میکنید،تا اینکه برمیگردد و میگوید:"نفرینم کرده‌ای"؟
و شما تا می‌آیید جوابش را بدهید که نه من نفرین‌ات نکرده‌ام...
حرفش را ادامه میدهد"عیبی ندارد،حق داشتی،من اشتباه کرده‌ام،حالا من را میبخشی"؟
و دوباره تا می‌آیی که بگویی من اصلا همه چیز را فراموش کرده‌ام، می‌پرد وسط حرف‌هایت و میگویید:"البته که حق داری نبخشی!ولی من هنوز هم دوستت دارم"...
و اینجاست که آدم خیلی محکم باید روبه‌رویش بایستد و بگوید:
ببین من بدون تو زندگی کردن را خیلی خوب یاد گرفته‌ام و حاضر نیستم این حال خوبم را با تو تقسیم کنم،همین!

میدانی دوست داشتن بعضی از آدم‌ها در زندگی چیزی به جز ضرر و حال بد برای آدم‌ها ندارد!...

#محمد_خسروابادی
پاسخ
سپاس شده توسط: !!!SHAHIN!!! ، Shiva
#16
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ...
ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؛
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﻗﺸﻨﮓ ﺑﺪﻭﻥ ﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪ ... ﻣﺜﻞ ﺁﻭﯾﺨﺘﻦ ﺑﻪ ﻃﻨﺎﺑﯽ
ﭘﻮﺳﯿﺪﺳﺖ ...
ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؛
ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ... ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﻭﺭﺗﺮﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ ...
ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؛
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﭘﺲ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﯽ ﯾﮏ ﺭﻭﺯﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺑﺮﻭﯼ ...
ﻭﺩﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﻭﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﻧﺸﻮﯼ ﻧﻤﺎﻧﯽ ....
ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ؛
ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ..
ﺳﺎﯾﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﺳﺖ ..
ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺑﺪﯼ ﻧﯿﺴﺖ...
پاسخ
سپاس شده توسط: !!!SHAHIN!!! ، *IbTaShAaHr ، Shiva
#17
لایق تو کسی نیست جز آنکسی که:
تو را انتخاب میکند نه امتحان ...
تو را نگاه کند نه اینکه ببیند ...
تو را حس کند نه اینکه لمست کند ...
تو را بسازد نه اینکه بسوزاند ...
تو را بیاراید نه اینکه بیازارد ...
تو را بخنداند نه اینکه برنجاند ...
تو را دوست بدارد و بدارد و بدارد ...
ﺳﺎﺩﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ ﺍﻣﺎ ﺳﺎﺩﻩ ﻋﺒﻮﺭ ﻧﮑﻦ ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ !
ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩ ﺍﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﻧﮕﺮﺩ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ کسی که ﺑﻪ ﺯﺧﻢ ﺯﺩﻧﺖ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻫﺮﮒ ﺣﯿﺎﺗﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ ﯾﺎﻓﺘﯽ !
ﻭ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ :
ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺍﺭﺯﺵ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺍﺭﺯﺵ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ …
"ﮔﺎﻫﯽ ﺧﻮﺩﺕ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ
پاسخ
سپاس شده توسط: Angry ، !!!SHAHIN!!!
#18
?
شکست ها و نگرانی هایت را رها کن...
خاطراتت را
نمیگویم دور بریز
اما قاب نکن به دیوار دلت !
در جاده زندگی ، نگاهت که به عقب باشد، زمین میخوری
زخم بر میداری
و درد میکشی ...
نه از بی مهری کسی دلگیر شو
نه به محبت کسی بیش از حد دلگرم.
بخاطر آنچه که از تو گرفته شده دلسرد مباش...
تو چه میدانی؟!
شاید...
روزی ساعتی...
آرزوی نداشتنش را میکردی...
تنها اعتماد کن و خود را به او بسپار !
هیچ کس آنقدر قوی نیست که ساعت ها برعکس نفس بکشد...

در آینده لبخند بزن
این همان جایی است که باید باشی!
آرامش سهم توست...
پاسخ
سپاس شده توسط: !!!SHAHIN!!!
#19
آرامشی که اکنون دارم.
مدیون انتظاریست
که دیگر
از کسی ندارم...!
پاسخ
سپاس شده توسط: !!!SHAHIN!!!
#20
?
فرصت دادن و دوباره به مسیر برگشتن هیچ ایرادی ندارد اما همیشه شواهد را ببینیم.
آیا شواهدی واقعی از رشد و آرامش وجود دارد؟
آیا شواهدی از درک شدن و تکرار نشدنِ گذشته وجود دارد؟
آیا شواهدی از حرکت وجود دارد یا همه چیز در سیکلی همیشگی گیر کرده است؟
ادامه ی بعضی مسیرها و رابطه ها
ادامه ی آسیب است.
آسیبی که خودمان انتخاب میکنیم
به خودمان بزنیم.
حواسمان به شواهد باشد.
و بیشتر از همه، حواسمان به رویاپردازی هایی که ما را از دیدنِ حقیقتِ پیش رویمان، دور میکند.
حواسمان به خودمان و زخم هایمان باشد.
گاهی هیچکس در ادامه ی آسیب مقصر نیست، غیر از خودمان و امید واهیِ خودمان به رخ دادنِ یک معجزه ی بزرگ!
پاسخ
سپاس شده توسط: !!!SHAHIN!!!


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان